Pierwszym mieszkańcem Trzebnicy był Homo erectus (człowiek wyprostowany), który istniał około 1,9 a 0,15 mln lat temu. Europejską odmianę H. erectus często nazywa się Homo heidelbergensis od znaleziska w Mauer koło Heidelbergu. Najstarszymi znaleziskami na pograniczu Azji i Europy są obecnie kości kilu osobników w Dmanisi (Gruzja), które są datowane na ok. 1,8 mln lat temu.
Najbliższe znaleziska szczątków H. erectus znane są ze stanowisk o podobnym wyposażeniu kulturowym w Mauer, Bilzingsleben (Niemcy) i Vértesszőlős (Węgry). W Mauer żuchwa sprzed ok. 600 tys. lat należała do mężczyzny w wieku 2030 lat, który cierpiał na paradentozę i gościec stawowy. W Bizlingsleben odkryto szczątki czaszek 3 lub 4 osobników sprzed ok. 400 tys. lat, z których 2 mogło być mężczyznami, 1 kobietą, a ostatni 10-letnim dzieckiem. Czaszki z Bilzigslenben były silnie pofragmentowane zapewne z powodów wierzeniowych.
Najliczniejsze znalezisko w postaci kości 28 osób pochodzi z Sima de los Huesos (Hiszpania), które datowane jest obecnie na 430 tys. lat temu. Z uwagi na wyposażenie zmarłych w narzędzie w postaci symbolicznego pięściaka stanowisko to uchodzi za najwcześniejszy pochówek.
D – Człowiek
Główne etapy antropogenezy rodzaju Homo, który rozwinął się z australopiteków: H – Homo, K – Kenyanthropus, Ar – Ardipithecus, Au – Australopithecus
Czaszki Homo erectus z Bilzingsleben (Turyngia, Niemcy)
Żuchwa Homo heidelbergensis z Mauer koło Heidelbergu (Badenia-Wirtembergia, Niemcy)
